this is where your cbox should be! (:
so you can have msg + stuff ^^
Sunday, July 01, 2007
..+ ♥♥ kaya pa.. kakayanin pa.. ♥♥ +..
"happiness".. ang word na yan.. once we felt it.. parang ayaw na nating matapos.. masyado natin ina-abuse ung hapiness na nafi-feel naten.. without having the idea na sooner or later.. ang kapalit nyan.. lintek na sadness. anchamprapi dba..? minsan tuloy naiisip ko.. should i give way for those people whom i want to be happy, and sacrifice my own happiness? or just let them be happy for me..? last time ang topic is about pagiging MALABO.. ngayon naman.. tungkol naman sa pagiging HAPPY..
aminin.. once na nakaramdam tayo ng sobrang kasiyahan.. ang sarap sa pakiramdam diba.. pero gaya nga ng sinabi ko kanina.. bigla tayong babawian ng kalungkutan.. ung tipong lungkot na mas higit pa sa sayang naramdaman naten.. yun tipong nasasaktan ka sa sobrang lungkot. kaya minsan pumapasok sa isip ko.. ang buhay.. parang medyo unfair..
minsan naman.. ayaw na nating maging masaya.. kung ang kapalit naman, ay kalungkutan ng iba.. pero mapapa-isip ka din.. "anong gagawin ko?! i-sacrifice ang sarili kong kaligayahan para sa iba?".. superhero?! tao lang tayo.. at nasasaktan tayo para sa mga kaibigan nateng nagiging malungkot kahit nakikita nilang masaya kana.. well.. it sucks..
may mga tao namang.. pinipilit maging masaya.. kahit nasasaktan na sila.. makita lang nilang masaya yung taong mahal nila.. o kaibigan nila.. sakripisyo ika nga nila..
meron namang sitwasyon.. kung saan sobrang masaya kana.. pero feeling mo, ikaw lang mismo ung masaya.. gets nyo ba?! for example.. sa isang relasyon.. masayang masaya ka na.. pero kahit minsan mukha ka nang ungas.. aus lang sayo.. kasi nga.. masaya ka.. at ayaw mong mawala ung sayang yon.. titiisin mo lahat.. para lang maging masaya ka.. at mapasaya mo sya.. kahit minsan.. masakit na rin..
kung iisipin mo.. karugtong talaga ng saya ang lungkot.. at minsan naman.. karugtong ng kalungkutan ang saya.. paikot-ikot lang yan.. may mga tao lang talaga na hirap tanggapin yon.. parang ako..
but this is a part of our friggin' lives.. we love, we hate, we became happy for a while.. then be sad later on.. this is a part of our cycle.. we would'nt be strong kung hindi nangyayari ang ganitong bagay..
we just have to learn how to accept whatever life's challenges are..
wala lang.. bigla na namang umandar ang madumi kong isip.. at napasulat ulit ng ka-eklatan.. baka sakaling makatulong sa ibang naguguluhan.. and para naman sa iba.. learn to appreciate what other people are doin para sa inyo.. don't let them feel that they're nothing.. learn to accept what they offer.. kahit para ipakita lang na you appreciate them.. diba..
part ng life cycle and happiness.. kahit karugtong nito ay sadness.. we should be contented.. and learn how to ride with it..
